Παχαίνει τελικά το ψωμί και ποιο είδος να προτιμoύμε;

Μία από τις μεγαλύτερες παρεξηγήσεις που συναντούμε ακόμα και σήμερα στο χώρο της διατροφής, αφορά τη συσχέτιση του ψωμιού με την αύξηση βάρους. Αυτό ξεκίνησε να συμβαίνει κατά τη δεκαετία του ’70, όταν οι υδατάνθρακες μπήκαν στο μάτι του κυκλώνα και κατηγορήθηκαν για άμεση συμβολή στην αύξηση της παχυσαρκίας, αλλά ακόμα και σήμερα η «παχυντική» τους φήμη αποτελεί μια παραπλάνηση.

Μία φέτα ψωμί αποδίδει περίπου 80 θερμίδες, με μικρές παραλλαγές αν πρόκειται για ολικής άλεσης, σικάλεως ή καλαμποκιού ή ακόμα και πολύσπρορο. Παράλληλα, το ψωμί μας παρέχει φυτικές ίνες, οι οποίες συμβάλλουν στην καλή λειτουργία του εντέρου, ενώ πολλές μελέτες τις έχουν συσχετίσει με αυξημένο αίσθημα κορεσμού και συνεπώς μειωμένη πρόσληψη θερμίδων. Επίσης, αποτελεί πολύ καλή πηγή βιταμινών συμπλέγματος Β (απαραίτητες για την καλή λειτουργία του νευρικού μας συστήματος), ενώ μας προμηθεύει και με μικρές ποσότητες πρωτεΐνης.

Όσον αφορά στον τύπο του ψωμιού που θα πρέπει να προτιμούμε, ο κανόνας λέει ότι, όσο λιγότερο επεξεργασμένο είναι το ψωμί, τόσο το καλύτερο. Προτιμείστε λοιπόν το ψωμί ολικής άλεσης από το λευκό, καθώς το συγκριτικό του πλεονέκτημα είναι η αυξημένη περιεκτικότητά τους σε φυτικές ίνες που, μεταξύ των άλλων ιδιοτήτων τους, συμβάλλουν τόσο στη ρύθμιση των επιπέδων σακχάρου στο αίμα όσο και στη βελτίωση του λιπιδαιμικού προφίλ.

Βίκυ Πυρογιάννη MSc
Κλινικός Διαιτολόγος-Διατροφολόγος
www.nutrimed.gr

Share |