Νόμπελ Ιατρικής στον «πατέρα της εξωσωματικής»

Στον βρετανό επιστήμονα που θεωρείται ο «πατέρας της εξωσωματικής» απονεμήθηκε το εφετινό βραβείο Νόμπελ Ιατρικής. Όπως ανακοίνωσε η Ολομέλεια των Νόμπελ, ο δρ Ρόμπερτ Έντουαρτς επελέγη επειδή χάρη στη δουλειά του έγινε εφικτό να ξεπεραστεί το πρόβλημα της υπογονιμότητας που αφορά περισσότερο από το 10% των ζευγαριών σε όλο τον κόσμο.

Ο δρ Έντουαρτς, ο οποίος πλέον είναι ομότιμος καθηγητής στο Πανεπιστήμιο του Κέιμπριτζ, άρχισε από την δεκαετία του ’50 να αναζητά τρόπους εξωσωματικής γονιμοποίησης ως πιθανής θεραπείας εναντίον της υπογονιμότητας.

Τις έρευνές του άρχισε το 1958 στο Εθνικό Ίδρυμα Ιατρικής Έρευνας του Λονδίνου, ενώ από το 1963 και για αρκετές δεκαετίες εργαζόταν στο Κέιμπριτζ - πρώτα στο πανεπιστήμιο και αργότερα στην Κλινική Bourn Hall όπου δημιουργήθηκε και το πρώτο κέντρο εξωσωματικής γονιμοποίησης στον κόσμο.

Στο πλαίσιο της έρευνάς του ανακάλυψε πολλές σημαντικές αρχές της ανθρώπινης γονιμοποίησης και κατόρθωσε να γονιμοποιήσει ανθρώπινα ωάρια στο εργαστήριο.

Οι προσπάθειές του καρποφόρησαν στις 25 Ιουλίου 1978, όταν γεννήθηκε το πρώτο «παιδί του σωλήνα» όπως το αποκάλεσαν τότε: η Λουϊζ Μπράουν, η οποία με τη σειρά της απέκτησε το πρώτο της παιδί στις 20 Δεκεμβρίου 2006 (η σύλληψη έγινε με φυσικό τρόπο).

Στα χρόνια που ακολούθησαν, ο δρ Έντουαρτς και οι συνεργάτες του τελειοποίησαν την τεχνολογία της εξωσωματικής, η οποία τα τελευταία χρόνια εφαρμόζεται ευρύτατα στον κόσμο.

Υπολογίζεται ότι σχεδόν 4 εκατομμύρια παιδιά έχουν έως σήμερα γεννηθεί έπειτα από εξωσωματική γονιμοποίηση. Πολλά από αυτά είναι ήδη ενήλικες και αποκτούν δικές τους οικογένειες.

Με τις έρευνες του δρος Έντουαρτς γεννήθηκε «ένα νέο πεδίο της Ιατρικής», σύμφωνα με την Ολομέλεια των Νόμπελ, «με τον Ρόμπερτ Έντουαρτς να ηγείται της διαδικασίας σε όλη τη διαδρομή της, από τις βασικές ανακαλύψεις έως την σύγχρονη, επιτυχημένη εξωσωματική θεραπεία. Η συμβολή του συνιστά ορόσημο στην ανάπτυξη της σύγχρονης Ιατρικής».

Η υπογονιμότητα

Σύμφωνα με τον Παγκόσμιο Οργανισμό Υγείας, η υπογονιμότητα είναι εξαιρετικά συχνή, καθώς το 10% έως 12% των ζευγαριών αναπαραγωγικής ηλικίας αδυνατεί να αποκτήσει παιδί με φυσικό τρόπο.

Στο 40-50% των περιπτώσεων υπογονιμότητας το αίτιο εντοπίζεται στην γυναίκα, στο 30-40% στον άντρα και στο 10-20% και στους δύο.

Οι συνηθέστερες αιτίες υπογονιμότητας είναι διαταραχές της ωοθυλακιορρηξίας (25% των περιπτώσεων), προβλήματα στις σάλπιγγες (ένα άλλο 25% των περιπτώσεων) και διαταραχές του σπέρματος (25-30%).

Ωστόσο, στο 15% έως 20% των περιπτώσεων δεν μπορεί να βρεθεί κάποια αιτία για την υπογονιμότητα.

«Για πολλά από αυτά, η αδυναμία να αποκτήσουν παιδί αποτελεί πηγή μεγάλης απογοήτευσης και σε μερικές περιπτώσεις προκαλεί αξεπέραστο ψυχολογικό τραύμα», σημειώνει στην ανακοίνωσή της η Ολομέλεια των Νόμπελ. «Κατά το παρελθόν, η Ιατρική δεν μπορούσε να κάνει πολλά για να βοηθήσει τα ζευγάρια αυτά, αλλά σήμερα η κατάσταση είναι εντελώς διαφορετική».

Στην χώρα μας, τα υπογόνιμα ζευγάρια υπολογίζεται ότι ανέρχονται σε 300.000 (παγκοσμίως υπερβαίνουν τα 80 εκατομμύρια), ενώ με την βοήθεια της εξωσωματικής γονιμοποίησης εκτιμάται ότι γεννιέται πλέον το 3% των παιδιών.
TA NEA

Share |