Α.Πασχαλίδου: «Δέχθηκα... κανονικό πόλεμο στην Ελλάδα»

Υπερασπίζεται την Ελλάδα στη σουηδική τηλεόραση. Γράφει άρθρα, κάνει εκπομπές, συμμετέχει σε ντιμπέιτ και απαντάει μέσα από το προσωπικό της blog σε όλους εκείνους που επικρίνουν τη χώρα για το οικονομικό αδιέξοδο στο οποίο έχει περιέλθει. Μάλιστα, γύρισε και ένα ντοκιμαντέρ θέλοντας να δείξει ότι «οι απλοί Ελληνες δεν φταίνε σε τίποτα, αφού δεν συμμετείχαν στο “φαγοπότι”». Η δημοσιογράφος Αλεξάνδρα Πασχαλίδου, στην πιο αληθινή συνέντευξή της, μιλάει στην «Espresso της Κυριακής» για την άγνωστη ζωή της. Για όσους την πολέμησαν, για τα δύσκολα παιδικά χρόνια, τις άγνωστες ίντριγκες της Eurovision, την κόρη της που λατρεύει, τον γάμο που δεν έκανε και τον μεγάλο έρωτα που περιμένει.

- Ξεκινώ με το ντοκιμαντέρ που κάνατε για την κρατική σουηδική τηλεόραση και πραγματικά συγκίνησε τόσο τους Ελληνες όσο και τους Σουηδούς. Τι σας έμεινε από αυτήν τη διαδικασία;
Μου έχει μείνει τρομερός πόνος, γιατί τα πράγματα όλο και χειροτερεύουν. Εχω επηρεάσει αρκετά την κοινή γνώμη. Γράφω άρθρα, κάνω εκπομπές, συμμετέχω σε διάφορα ντιμπέιτ, για να καταλάβουν οι πολίτες ότι είναι πολύ σοβαρά τα πράγματα και χρειάζεται να δείξουμε περισσότερη αλληλεγγύη. Νομίζω ότι η Ευρώπη έχει φοβηθεί τόσο πολύ με την κατάσταση, που ο καθένας σκέπτεται μονάχα τον εαυτό του. Δέχομαι φυσικά και πολλά αρνητικά σχόλια στο blog μου. Οι περισσότεροι είναι αρνητικοίί με αυτά που συμβαίνουν. Λένε ότι οι Ελληνες θα έπρεπε να μάθουν να πληρώνουν τους φόρους τους και να μην απαιτούν να τους βοηθήσει ο κάθε Ευρωπαίος φορολογούμενος. Τα πράγματα είναι πολύ δύσκολα. Παρ’ όλο που ζω μακριά, μοιράζομαι τον πόνο και τη θλίψη που περνάει ο κάθε Ελληνας.

- Τι πιστεύουν οι Σουηδοί για την Ελλάδα;
Θα έλεγα ότι μια πλειοψηφία όχι μόνο των Σουηδών αλλά των Βορειοευρωπαίων πιστεύει ότι οι Ελληνες θα πρέπει να τα καταφέρουν μόνοι τους, ότι είμαστε ένας λαός που εδώ και δεκαετίες ζει στη διαφθορά, στα άπειρα σκάνδαλα, στη διαπλοκή και ότι εμείς φταίμε που φτάσαμε έως εδώ. Αναρωτιούνται γιατί να πληρώσουν το χρέος της Ελλάδας. Εγώ ήθελα να δείξω και μέσα από το ντοκιμαντέρ ότι οι απλοί πολίτες δεν φταίνε σε τίποτα, δεν συμμετείχαν στο «φαγοπότι» και ότι σήμερα και αυτοί πληρώνουν υψηλό κόστος γι’ αυτά που συμβαίνουν.

- Πριν από τέσσερα χρόνια μετακομίσατε ξανά στη Σουηδία, στεναχωρημένη από όσα σας συνέβησαν στην Ελλάδα. Ηταν σοκ η διαμονή σας εδώ;
Ηρθα στην Ελλάδα στους Ολυμπιακούς Αγώνες καλύπτοντας τα προγράμματα της κρατικής σουηδικής τηλεόρασης. Ηταν πολύ συγκινητική στιγμή για μένα να επιστρέψω στην πατρίδα μου. Το όνειρο του κάθε Ελληνα είναι να ζήσει εδώ. Εφυγα πολύ πληγωμένη. Ετσι είναι η ζωή. Εχει χαρές και λύπες! Η Ελλάδα πολύ εύκολα πληγώνει τα παιδιά της και αυτό το βλέπω από πολλούς Ελληνες, που είναι έτοιμοι να τα παρατήσουν όλα και να φύγουν για ένα καλύτερο αύριο. Πρόσφατα, πήρα ένα email από μια γνωστή κυρία. Εκανε τρομερή καριέρα και αυτή και ο άνδρας της στα Μέσα Μαζικής Ενημέρωσης. Σήμερα, ζουν και οι δύο χωρίς κανένα εισόδημα και έχουν ένα παιδάκι πέντε ετών που δεν ξέρουν πώς θα το μεγαλώσουν. Είναι μορφωμένοι άνθρωποι που ανήκαν στην αφρόκρεμα της Αθήνας. Η Ελλάδα πλήγωσε πολλούς ανθρώπους…

- Γιατί πληγωθήκατε;
Η Ελλάδα με πλήγωνε κάθε μέρα με αυτά που έβλεπα, γιατί δεν είχα ζήσει και δεν είχα εργαστεί εδώ.

«ΚΑΝΟΝΙΚΟΣ ΠΟΛΕΜΟΣ»

- Σας πολέμησαν ;
Δέχθηκα... κανονικό πόλεμο. Ηταν πάρα πολύ δύσκολες οι συνθήκες επιβίωσης, κυρίως επειδή δεν είχα επαφές, γνωριμίες, ανθρώπους να με υπερασπιστούν. Δεν είχα κανέναν, όταν ήρθα στην Αθήνα.

- Τι εννοείτε όταν λέτε «δεν είχα κανέναν»;
Ετρωγα τα πυρά και καθόμουν και έκλαιγα μόνη μου στο σπίτι μου τα βράδια. Εκ των υστέρων, ευχαριστώ την Ελλάδα, γιατί μου άνοιξε τα μάτια, σκληραγωγήθηκα και έμαθα να επιβιώνω σε πολύ δύσκολες καταστάσεις. Εμαθα επίσης ότι κρύβονται πάρα πολλά συμφέροντα πίσω από κάθε δράση. Μου έλεγαν δημοσιογράφοι, «επειδή δεν έχεις κολλητούς από την πιάτσα, γι’ αυτό κανείς δεν σε υπερασπίζεται». Γράφονταν διάφορα ψέματα για μένα. Εμενα σε ένα μικρό διαμέρισμα κοντά στο «Hilton», ένα δυάρι, ουσιαστικά άδειο, που δεν είχε ούτε έπιπλα, και έγραφαν ότι έμενα σε βίλα στην Εκάλη.

- Λεγόταν πως παίρνατε τριάντα με σαράντα χιλιάδες ευρώ τον μήνα…
Και αυτά ήταν ψέματα. Είπαν ένα κάρο ψέματα. Δεν μου είχε ξανασυμβεί αυτό. Ομως, από τη στιγμή που επιβίωσα, νιώθω περήφανη.

- Υπήρχαν άνθρωποι που σας πλήγωσαν και σας πρόδωσαν ;
Φυσικά και υπήρχαν… Ενα κάρο, αλλά δεν θέλω να τους θυμάμαι καν.

- Σας προσέγγισαν όταν φύγατε για τη Σουηδία ή σας ζήτησαν έστω μια συγγνώμη;
Κοίταξε, στην Ελλάδα υπάρχει μια περίεργη κουλτούρα: προσεγγίζουν πάντοτε τους κερδισμένους και τους νικητές. Οταν ανακάλυψαν ότι έφευγα και δεν είχα κάτι να τους προσφέρω, δεν με πήραν τηλέφωνο ούτε να μου πουν καλό ταξίδι. Δεν με ενδιαφέρει, γιατί έχω μεγαλώσει πολύ φτωχά και δύσκολα. Πιστεύω επίσης ότι αργά ή γρήγορα ο καθένας, αν έχει λίγη συνείδηση, βλέπει τα λάθη του.

«ΤΡΩΓΑΜΕ ΜΙΑ ΚΑΤΣΑΡΟΛΑ ΦΑΚΕΣ»

- Αλλάζω θέμα. Υπήρξαν δύσκολες οικονομικά στιγμές στη ζωή σας;
Φυσικά. Μεγάλωσα στο πιο φτωχό προάστιο της Σουηδίας, το Ρίνκεμπι. Η μαμά μου μεγάλωσε μόνη της τρία παιδιά. Καθάριζε γραφεία από τις έξι το πρωί κι εγώ σε ηλικία επτά ετών πήγαινα την αδελφή μου στον παιδικό σταθμό μόνη μου. Περνούσαν εβδομάδες που τρώγαμε μόνο μια κατσαρόλα φακές. Δεν είχαμε άδεια παραμονής στη Σουηδία. Δεν ξέραμε αν θα μας διώξουν ή αν θα μας κρατήσουν. Εχω περάσει πάρα πολύ δύσκολα. Αρχισα να δουλεύω από τα δεκατρία μου. Καθάριζα γραφεία, πουλούσα κοσμήματα τα Σαββατοκύριακα, δούλευα σαν καμαριέρα. Για να σπουδάσω, πήρα δάνειο από τη Σουηδική Τράπεζα, γιατί δεν υπήρχε άνθρωπος να με βοηθήσει. Εχω γράψει μάλιστα και ένα βιβλίο για όσα έζησα που λέγεται «Ξένες γειτονιές» και κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Ωκεανίδα.

- Είναι φοβερά όσα λέτε. Ουσιαστικά, κανείς δεν γνωρίζει τι μπορεί να έχει περάσει ένας άνθρωπος στη ζωή του.
Οταν ήμουν στην Ελλάδα, μου έλεγαν «μην τα λες! Δεν θέλουμε να ξέρουμε για τη φτώχεια των ανθρώπων». Ο καθένας τους φορούσε την παντόφλα Prada και με κορόιδευαν στην τηλεόραση γιατί είχα πάει με το ίδιο φόρεμα σε δύο διαφορετικά πάρτι. Γιατί δεν λειτούργησα ποτέ με τον νεοπλουτισμό που επικρατούσε. Δεν κυκλοφορούσα με Porsche Cayenne και δεν είχα Gucci γυαλιά, γιατί ξέρω ότι αυτά δεν είναι τα σημαντικά στη ζωή. Μου έλεγαν «μη λες, μωρέ, ότι ο μπαμπάς σου δεν έχει τελειώσει την Δ’ Δημοτικού»! Εγώ όμως είμαι περήφανη γι’ αυτό, που τα κατάφερα.

- Φτάσατε ποτέ στο σημείο μηδέν στην πορεία σας;
Βέβαια. Από τον πάτο ξεκίνησα. Ηρθα πέντε χρόνων στη Σουηδία και δεν είχαμε ούτε σπίτι να μείνουμε. Ξέρω πολύ καλύτερα τον πάτο απ’ ό,τι τις κορυφές.

- Εχετε φτάσει σε απόγνωση στη ζωή σας;
Οταν γύρισα στη Σουηδία από την Ελλάδα. Δεν είχα σπίτι να μείνω, δεν είχα δουλειά, δεν είχα τίποτα. Εκανα τα πρώτα δύο ντοκιμαντέρ με πάρα πολύ λίγα χρήματα και σιγά-σιγά, επειδή ξέρω τι σημαίνει να παλεύεις, επέστρεψα.

- Οι περισσότεροι φαντάζονταν ότι είχατε οικονομική άνεση από τα χρήματα που λάβατε στην Ελλάδα...
Με τα χρήματα που έβγαλα στην Ελλάδα βοήθησα την οικογένειά μου και ξεπλήρωσα τα δάνεια για τις σπουδές μου στις πολιτικές επιστήμες στο Πανεπιστήμιο της Στοκχόλμης.

Σεξουαλική παρενόχληση 

- Αλήθεια, έχετε δεχθεί σεξουαλική παρενόχληση στην καριέρα σας;
Οχι. Μια φορά μόνον ένας διευθυντής μου είπε «την Κυριακή το βράδυ θα κάνουμε meeting» και του απάντησα ότι «εγώ δεν βγαίνω επαγγελματικά meeting Κυριακή βράδυ». Μου είπε «είσαι πολύ πουριτανή Σουηδέζα» και του ανέφερα ότι «στη Σουηδία με λένε Ελληνίδα και ήρθα στην Ελλάδα να με πούνε Σουηδέζα;». Δεν δίνω δικαίωμα.

Ρατσισμός

- Δεχτήκατε ρατσισμό;
Και στη Σουηδία και στην Ελλάδα. Στη Σουηδία ήρθαν με όπλα στο σπίτι μου, ήθελαν να με σκοτώσουν οι ναζί, επειδή είμαι περήφανη που είμαι Ελληνίδα. Μια ζωή με κυνηγάνε. Ακόμα και τώρα λένε «να φύγεις στην Ελλάδα. Δεν έχεις δουλειά εδώ». Αλλά έχω δεχθεί ρατσισμό επίσης επειδή ήμουν από την εργατική τάξη και καταγόμουν από φτωχή οικογένεια.

ΓΑΜΟΣ, ΠΑΙΔΙ
«Δεν πίστεψα ποτέ ότι θα με σώσει ένας άνδρας»

- Αλλάζω θέμα. Πριν από λίγα χρόνια γίνατε μητέρα. Πόσο άλλαξε τη ζωή σας η κόρη σας Μελίνα;
Με έχει κάνει να παλεύω ακόμα περισσότερο για τα πιστεύω μου. Θέλω να είναι περήφανη για μένα και να της περάσω το μήνυμα ότι στη ζωή δεν παλεύουμε μόνο για τα υλικά αγαθά.

- Αν δεν κάνω λάθος, δεν έχετε παντρευτεί.
Ποτέ δεν παντρεύτηκα. Δεν πίστεψα ποτέ ότι θα με σώσει ένας άνδρας. Εγώ έχω σώσει πολλούς άνδρες, εμένα δεν με έχει σώσει κανείς. Αλλά είχα πολύ ωραίες σχέσεις και είμαι φίλη με τους πρώην συντρόφους μου.

- Με τον πατέρα της Μελίνας δεν είστε πια μαζί… Ηταν σοκ για σας;
Ηταν σοκ γιατί ήταν η μεγαλύτερη επιτυχία στη ζωή μου. Ηθελα να κάνω οικογένεια και να ζήσω με την κόρη μου. Τώρα, τη μοιράζομαι με έναν άνθρωπο τον οποίο εκτιμώ. Είναι αξιόλογος και καταπληκτικός μπαμπάς. Μένουμε δίπλα-δίπλα και είμαστε δύο καλοί γονείς.

- Σας έχουν απατήσει;
Σίγουρα.

- Τι λείπει από τη ζωή σας;
Ενας μεγάλος έρωτας.

EUROVISION 2005 - 1Η ΘΕΣΗ
Το «ανφέρ» της Παπαρίζου

- Πολλοί είχαν αναφερθεί στη σχέση σας με την Ελενα Παπαρίζου λέγοντας ότι σας είχε πληγώσει, ενώ της είχατε σταθεί στην Eurovision. Αφορμή μάλιστα ήταν ότι δεν είχε έρθει στην εκπομπή που παρουσιάζατε στο STAR, επειδή δεν είχε την αναμενόμενη τηλεθέαση.
Δεν ήταν για την τηλεθέαση. Το γεγονός ότι εξαφανίστηκε ήταν δικό της θέμα και δεν μπορεί να το συζητήσει κανένας. Δεν ξέρω αν ήταν γραμμή της ΕΡΤ ή κάτι άλλο, αλλά με κάποιον τρόπο προσπαθούσαν να με βγάλουν από τη μέση. Δηλαδή, δεν θα ξεχάσω ποτέ πως, όταν γυρίσαμε από το Κίεβο, στο αεροδρόμιο με κλείδωσαν σε ένα λεωφορείο και δεν με άφησαν να βγω έξω για να συμμετάσχω στη συνέντευξη Τύπου.

- Να θεωρήσω ότι μου κάνετε πλάκα;
Οχι, δεν κάνω καθόλου πλάκα. Ηταν ο πρόεδρος της ΕΡΤ και όλοι εκεί παρόντες. Δεν με άφησαν να βγω και μου έλεγε ο Χρήστος Δάντης «γράψ’ τους και βγες με το έτσι θέλω. Καθόσουν και έγραφες τα κείμενα των Ευρωπαίων σχολιαστών, γύρισες όλη την Ευρώπη για να υποστηρίξεις το τραγούδι και δεν θα είσαι στη συνέντευξη;». Αλλά εγώ δεν είχα μάθει με τον τσαμπουκά και με το ζόρι να μπαίνω στα πράγματα. Οταν κερδίσαμε, πήγαιναν ξαφνικά να φανούν όλοι δίπλα στην Ελενα, να κλέψουν λίγο από τη λάμψη της. Εμένα δεν με ενδιέφερε αυτό.

- Σας στεναχώρησε η Ελενα Παπαρίζου;

Οχι, και μην προσπαθείς να βγάλεις είδηση. Δεν με στεναχώρησε, επειδή στη ζωή μου υπάρχουν πιο σημαντικά πράγματα από το να κάθομαι να σκέπτομαι ποιος μου φέρθηκε σωστά ή όχι. Κοιτάζω μπροστά.

Share |