Aντώνης Κανάκης: «Άνθιμος-Μπουτάρης 0-1»

Στην εποχή της κόντρας, με επίκεντρο βέβαια τις γελοίες, ανούσιες και τις περισσότερες φορές ανύπαρκτες τηλεοπτικές κόντρες, επιτέλους μια κόντρα με νόημα! Μια κόντρα, εκτός ή εντός εισαγωγικών, από την οποία προέκυψαν χρήσιμα συμπεράσματα και ανατρεπτικές εξελίξεις.

Με απόλυτη αλαζονεία, όχι ότι μας εξέπληξε, ο Άνθιμος δήλωνε: «Αυτός δεν θα δει ποτέ δημαρχείο από μένα» ή κάτι τέτοιο τέλος πάντων, λέγοντας για πρώτη φορά φωναχτά, αυτό που όλοι ξέραμε πως αυτός και οι όμοιοί του κάνουν εδώ και χρόνια, να εκμεταλλεύονται δηλαδή, την τυφλή δυστυχώς «πίστη» πολλών ανθρώπων προς δικό τους όφελος, εξαργυρώνοντας την «πίστη» αυτή σε κατευθυνόμενες ψήφους και κατά συνέπεια σε εξουσία και έλεγχο.

Το τραγικό  βέβαια σε όλο αυτό ήταν πως ενώ ένα δημόσιο πρόσωπο με υψηλό «κρατικό» αξίωμα, ουσιαστικά λέει και μάλιστα τελείως ξεδιάντροπα, ότι εκμεταλλεύεται την θέση του προκειμένου να επηρεάζει τα αποτελέσματα των εκλογών, όχι μόνο δεν του την πέφτει το πολιτικό σύμπαν όπως όφειλε, αντιθέτως ο πρωθυπουργός φιλώντας του το χέρι, του υπόσχεται ότι θα κάνει ό,τι μπορεί σχετικά με το αίτημά του περί μαζέματος του Μπουτάρη.

Έλα όμως που ακόμα και στη Θεσσαλονίκη του Παπαγεωργόπουλου, Άνθιμου, Παπαθεμελή και όλων αυτών τέλος πάντων των Θεόσταλτων ανθρώπων, οι καιροί αλλάζουν, βασανιστικά αργά μεν, αλλά αλλάζουν. Και μπορεί ο πρωθυπουργός να μην αντέδρασε στην επίδειξη αλαζονείας του Άνθιμου, αντέδρασε όμως ο λαός! Και στα πέναλτυ, εκεί που το στημένο πρωτάθλημα ήταν και πάλι στα χέρια του αρχηγού της πολιτικοεκκλησιαστικής «παράγκας» της Θεσσαλονίκης, με αυτογκόλ του ίδιου του αρχηγού, χάνεται και πάει στα χέρια του χειρότερου εφιάλτη του. Αυτού που απειλεί όλα τα ψεύτικα και υποκριτικά χρηστά ήθη και έθιμα, που τόσο έντεχνα ο αρχηγός χρησιμοποιεί και πολλές φορές καθορίζει, προκειμένου να εξασφαλίζει την εξουσία που τόσο ποθεί.

Γιατί η απολαυστική ειρωνεία στην υπόθεση αυτή, είναι το αυτογκόλ! Το ότι ο Άνθιμος δηλαδή, με την ξεδιάντροπη αλαζονεία του, έπαιξε καθοριστικό ρόλο στη νίκη του Μπουτάρη! «Θεέ μου γιατί με εγκατέλειψες», θα σκέφτεται προφανώς. Βέβαια σε μία, αν μη τί άλλο, παράτολμη απόπειρα να μαντέψω τί μπορεί να σκέφτεται ο Θεός σχετικά με το θέμα αυτό, πιθανολογώ πως στην χειρότερη, αδιαφορεί και στην καλύτερη, γελάει και αυτός κάτω από τα μουστάκια του με ικανοποίηση!

Τζαμιά, μουτζαχεντίν, μετανάστες, πορνό στην δημοτική τηλεόραση, αλκοόλ, ναρκωτικά και διάφορα άλλα τέτοια, πρωταγωνιστούν στους εφιάλτες του μητροπολίτη το τελευταίο χρονικό διάστημα. Ομως, τίποτα από όλα αυτά δεν είναι αλήθεια. Η μόνη αλήθεια είναι πως για πρώτη φορά και μάλιστα σε μια εκλογική αναμέτρηση που η κυβέρνηση με το γνωστό δίλημμα φρόντισε να ρίξει την ταφόπλακα σε κάθε έννοια τοπικής αυτοδιοίκησης απεξαρτημένης από την κεντρική εξουσία, ένας κανονικός άνθρωπος, με φανερές αδυναμίες και πάθη όπως όλοι μας, που δεν είναι πολιτικός, σύγχρονος και νέος πνευματικά, χωρίς σκοπιμότητες, χωρίς ηθικολογίες του κώλου, ψύχραιμος και με βασική αρχή την ανθρωπιά και το σεβασμό της διαφορετικότητας, εκλέγεται νικώντας όχι τόσο τον Γκιουλέκα, όσο την σαπίλα, το ψέμα και το μίσος που όλοι οι Άνθιμοι του κόσμου εκπροσωπούν… και αυτό είναι γαμάτο!

Δεν ξέρω αν τελικά θα τα καταφέρει ο Μπουτάρης, αν τελικά αποδειχθεί ικανός και αποτελεσματικός, ξέρω όμως πως κατάφερε να κερδίσει στις καθυστερήσεις το διεφθαρμένο φαβορί και μάλιστα εκτός έδρας και αυτό από μόνο του εμπνέει και ενθουσιάζει τους ανθρώπους, ακόμα και στο πολιτικοκοινωνικό γήπεδο. Άνθιμος – Μπουτάρης: 0-1! Μακάρι όλες οι κόντρες να ήταν τόσο κοινωνικά χρήσιμες…
aixmi

Share |